("Işıl Özsüt - Kâr Etmez Ahım" çalıyor)
"Kâr etmez ?hım sen güliz?re"
"Onulm?z işler güzelim dilde bu yâre"
"Ols?m d? geçmem bin p?re p?re"
"Sevmiş bulundum güzelim, g?yrı ne ç?re"
(Gerilim müziği)
Nerede?
Nerede benim Şehnaz'ım?
Şehnaz'ım nerede?
Şehnaz'ımı ver bana.
Şehnaz'ımı ver bana!
Ne olur.
Şehnaz'ım nerede? Nerede Şehnaz'ım?
O senin Şehnaz'ın değil lan!
O benim annem.
Aldım lan annemi.
Aldım lan, kurtardım annemi.
Bitti. Hiçbir zaman bulamayacaksın.
Çünkü yerini ben de bilmiyorum.
Bitti lan, aldım. Kurtardım lan annemi!
Annemi aldım lan!
(Müzik)
(Hüzünlü müzik...)
(...)
(Hüzünlü müzik...)
(...)
(Müzik...)
(...)
(Cemal) Ah be çocuk!
Ah be çocuk, niye acele ettin?
Beraber halledecektik, niye acele ettin?
(Korna çalıyor)
Sedye! Sedye getir çabuk!
(Kadın) Sedye! Çabuk Sedye getirin!
Al, al, al!
(Müzik)
Çabuk çabuk! Hadi hadi!
(Müzik...)
(...)
(Cemal) Kısa mesafeden ateş ettiler.
(Erkek) Nedir durumu?
Penetran batın tramvası. Üç kurşun girişi, birinin çıkış deliği yok.
-Murat bana yardım etmen lazım. -Ameliyathane hazır mı?
-(Kadın) Hazır hocam. -Murat bu çocuğu kurtarman lazım.
(Murat) Tamam, hemen gidiyoruz çabuk.
(Murat) Grafiye vakit yok zaten.
(Murat) Acil operasyona almamız lazım. İnstabilitesi var.
-(Cemal) Bitti mi ameliyat? -Size birazdan bilgi verecekler.
Yaşıyor ama değil mi? Yani hayatta?
Bakın, ameliyat hâlâ devam ediyor.
Hayati tehlikesi var. Başka bir şey söyleyemem.
Allah'ım! Allah'ım!
Allah'ım yalvarıyorum sana.
Yalvarıyorum, ne olur şu çocuğu bana bağışla.
(Cemal) Borcumu ödemem için izin ver.
Ben emanete sahip çıkamadım. Sen bize sahip çık ya Rabb'im.
Allah'ım, bizi nefsimizin eline bırakma.
Bizi sahipsiz bırakma.
Âmin.
(Hüsrev) Soğan önemli.
Hepsi aynı boyda olacak küp küp.
Bak, buna sıçan dişi derler.
(Hüsrev) Gâvurcası 'brunoise'.
(Hüsrev) Tak tak tak, hepsi aynı boy bak.
Abi, Hüsrev abi delirdi mi?
Konuşma. İşine bak.
Baba, biraz otursan, ara mı versen acaba?
(Hüsrev) Zeytinyağında da ‘riviera'dan şaşmayacaksın.
Öyle sızmayla falan olmaz o işler.
Sızma nereye girer? Salataya.
-Baba... -Önce soğanları kavuracaksın...
...sonra biberler girecek. Biberler de tak tak tak.
Baba bir oturalım, konuşalım.
Ben biliyorum senin ne diyeceğini.
Niye bu kadar çok soğan doğruyorsun diyeceksin.
(Hüsrev) Karışma.
Soğanları atacağım buzluğa...
...Şehnaz'ım geldiğinde çıkartacağım, atacağım ocağa...
...karnıyarığı yapacağım. Niye?
Çünkü Şehnaz'ım karnıyarığı çok sever.
Yakup, pirinçler. Pirinçler ne oldu?
Abi karnıyarıkta pirinç--
Karnıyarıkta pirinç olur mu? Biz bilmiyoruz çünkü.
Olmaz tabii ama yanında pilav olur. Karnıyarık pilav.
En güzel ikili. Ayrılmaz ikili.
Yapacağız herhâlde.
Aslan oğlum benim be. Aferin sana.
Çok iyi becerdin o işi.
(Hüsrev) Şimdi bir de bana Şehnaz'ımı bulursan...
Bulursan sen bulursun. Aslan oğlum benim.
Abi kahve mi yapsak?
Baba ben sana bir kahve yapayım.
Kahveyle uğraşacak hâlim mi var benim?
-(Hüsrev) Yakup. -Buyur abi.
Biberler ne oldu?
(Yakup) Burada abi, hazır.
Yakup, aferin oğlum.
Sağ ol abi.
Baba be, keşke yapmasaydın. O zaman daha kolay olurdu.
Neyi yapmasaydım?
Şehnaz'ın yerini bir tek Ferhat biliyordu ya...
...keşke öldürmeseydin.
Ecel bu, ne zaman geleceği belli olmuyor ki.
Rahmetlinin de vadesi buraya kadarmış. Ne yapacaksın?
Doğru diyorsun da baba, Ferhat şimdi yaşasaydı...
...hiç olmazsa konuştururduk, öğrenirdik yerini. Ben konuştururdum.
Aferin oğlum. Aferin.
İnsanın senin gibi taşı sıktı mı suyunu çıkartacak oğlu olmalı böyle işte.
Senin gibi oğlun varsa sırtın yere gelmez. Aferin oğlum.
Ne yapacağız abi?
Hiç bilmiyorum.
(Müzik)
-(Banu) Şirin çıkmadı mı odasından? -Hayır.
Dün gece bir şeyler yedi mi?
Geldiğinde sordum hatta neyin var diye. Konuşmak istedim ama...
Tamam, ben ilgilenirim.
Peki.
Günaydın.
Günaydın. Merak ettim seni. İyi misin?
Gayet iyiyim.
Banu, diyorum ki bugün ofise seninle mi gelsem acaba?
Nereden çıktı şimdi bu?
Sonuçta mezun olduktan sonra ben de aynı işi yapmayacak mıyım?
Bir şekilde öğrenmem gerekiyor.
Pek sayılmaz. Sen, işin tasarım tarafındasın...
...ve orada kalacaksın.
Neden? Alım satımda başarılı olamayacağımı mı düşünüyorsun?
(Şirin) Niye bana güvenmiyorsun anlamadım.
Güvenle ilgili değil bu.
Ne ile ilgisi var Banu?
Konu kapandı.
-Banu bir daki-- -Şirin bitti, yeter.
Banu her şey bitti deyip kestirip atıyorsun.
Her şeye sen karar veriyorsun. Çok sıkıldım.
Babamın bana vasiyeti neydi, biliyor musun?
Şirin'i koru kızım. Ne olursa olsun Şirin'i koru.
(Banu) Peki ben her gece yatağa yattığımda...
...kendime ne soruyorum, onu biliyor musun?
Bugün Şirin'imi koruyabildim mi? Kardeşimi korudum mu?
Evet korudum. O zaman rahat uyuyabilirim.
Şirin, ben Ömer Karalı'nın bana miras bıraktığı işi yürütüyorum.
Buna mecburum.
Şirket yönetmiyorum yani ben.
Bir ayağım bataklıkta benim. O yüzden benim dediklerim oluyor.
O yüzden kararları ben veriyorum.
Ve emin ol ki benim yerimde olmayı hiç istemezsin.
Hiç.
(Müzik)
Afiyet olsun.
(Müzik)
Hoca sizi birazdan bilgilendirecek.
Bitti mi ameliyat?
Ameliyathane girişinde bir telefon var.
Biri tuşlayıp doktor beyle görüşebilirsiniz.
(Müzik)
Alo, bitti mi? Nedir durum?
(Murat ses) Cemal daha içerideyiz. Bitmedi.
(Murat ses) Ama iyi değil gidişat.
Yapma!
(Murat ses) Yakını varsa haber verin. Kaybedebiliriz.
Var da...
...haber veremem ki.
-(Hüsrev) Yakup. -(Yakup) Buyur abi.
Oğlum domatesler.
(Yakup) Buyur.
Ne yaptın? Patlıcanlar ne âlemde?
Abi soydum, bitiyor şimdi.
Ver.
Oğlum bu ne?
Ne yaptın lan? Ben size alacalı soyacaksınız demedim mi?
Vallahi ben öyle bir şey duymadım abi.
Nasıl duymuyorsun lan? İki saattir bağırıyorum burada alacalı alacalı diye.
Kalk! Kalk yürü! Çık dışarı!
Sen de çık! Çık! Boşaltın mutfağımı!
Aferin oğlum. Sen bayağı iyi kahve yapmışsın.
Şehnaz'ımınki kadar değil ama hiç fena olmamış.
Afiyet olsun baba.
(Hüsrev) Şehnaz'ım bir gelsin, bir iyileşsin...
...yine kahve yapacak bana.
Şehnaz hasta değil ki baba. İlaçlar yüzünden böyle.
İşte ben de onu diyorum. Gelsin, kendini bir toplasın...
...ilaca falan ihtiyacı kalmayacak ki.
Gerçi bu saatten sonra zor o iş.
Niye?
Ancak öyle dizginleyebiliyorum onu.
İlaçlarla.
İnsan bazen...
...öyle bir ikilemde kalıyor ki...
...bir yanda sevdiğin kadının sana kahve yapma imkânı...
...öte yanda konuşup her şeyi mahvetme olasılığı.
(Hüsrev) Diyelim Şehnaz geldi.
Kestim ilaçları.
Elinden bir kahve içtim.
Dünyalar benim olurdu.
Ama bir de konuşursa...
...öyle şeyler söyler ki...
Ne biliyor ki ne söyleyecek baba?
İstese tek bir cümlesiyle her şeyi mahveder.
Bir tek cümle.
Ben biterim.
Ben bitersem sen de bitersin.
(Hüsrev) Anladın mı?
(Müzik)
(Hüsrev) Ulan şu hâle bak.
(Hüsrev) Bu mudur ya?
(Hüsrev) Elinin ayarı yok ki. Koca koca doğramış.
Baba ben çıkayım. Çıkayım, arayayım.
Her yere haber salayım.
(Yiğit) Bir şey duyarsam, öğrenirsem seni de arar haber veririm, oldu mu?
Çık. Çık.
Çık benim aslan oğlum.
(Hüsrev) Şehnaz'ımı sen bulmayacaksın da kim bulacak?
(Müzik)
-(Yiğit) Var mı bir haber? -Yok.
Ne yapıp edip bu kadını bulmamız gerekiyor.
Bir iz bulsak peşine düşeceğiz ama--
Aması falan yok.
Gerekirse sokak sokak arayalım, bu kadını bulalım, buraya getirelim.
Başka yolu yok. Bütün tanıdıklara haber ver.
Tamam.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Duygusal müzik...)
(...)
Annemi al, benim bile bilmediğim bir yere git baba, tamam mı?
Benim dışımda kimsenin telefonunu açma.
Eğer ölmez de sağ kalırsam ben sizi bulacağım. Tamam mı?
Oğlum sen ne diyorsun? Sağ kalırsam ne demek? Ne yaptın? Ne oluyor?
Baba, annemi buldum, annemi kurtardım.
Tamam mı? Hadi.
(Duygusal müzik)
Ali neredesin?
Usta siz neredesiniz asıl? Ferhat abi nerede?
(Salim ses) Soru yok. Soru sorma.
(Salim ses) Şimdi bizim eve git bir bak.
Hiç kimseye gözükme. Dikkat et.
Usta ne oluyor? Korkutma beni.
Oğlum ne diyorsam onu yap. Eve git bir bak her şey yolunda mı diye.
Sonra beni ara. Hadi.
(Ali ses) Tamam usta.
Alo, ne yaptınız?
İyi. Boş bırakmayın sakın.
Gözünüzü dört açın.
Arayacağım ben yine.
(Müzik)
Melek, bunların hepsini atın demiştim. Kalmış bu.
Kusura bakmayın Banu Hanım.
Öğrenebildin mi çiçekleri kimin getirdiğini?
Hayır. Öğrenmek de istemiyorum.
Niye? Belki gizli bir hayranındır.
Okula geç kalmıyor musun?
Evet, kalıyorum.
Çıkacağım birazdan.
Hadi görüşürüz akşam yemeğinde.
Görüşürüz.
(Banu) Çıkabiliriz Sadık.
(Müzik...)
(...)
(Cemal) Murat! Murat, Murat, Murat!
Gözünü seveyim bana iyi bir haber ver. Kurtuldu de.
Cemal, bir şey söylemek için çok erken.
Kurşunlardan birini sol omuzdan çıkarttık.
Biri de ince bağırsağı delmiş. Öteki de akciğerdeydi.
Gereken her şeyi yaptık, ameliyat çok iyi geçti ama...
...dediğim gibi, bir şey söylemek için çok erken.
Ben ne zaman görebilirim? Yani uzaktan da olsa.
Birazdan ben seni yoğun bakıma çıkartacağım ama uzaktan.
Uzaktan uzaktan.
Sağ ol Murat.
Yine hayatımı kurtardın. Sağ ol.
Dur bakalım. Daha önümüzü görelim de teşekkür edersin.
(Müzik)
(Sadık) Şu çiçekleri bir araştırayım mı?
-Çiçekleri mi? -İsimsiz gelmişler ya.
Kimin gönderdiğini bulabilirim istersen.
Gerek yok.
Belki o göndermiştir.
Kim? Ferhat mı?
O konu kapandı Sadık, söyledim sana. Bir daha da açılmayacak.
Bin tane adamla iş yapıyoruz. Onlardan biridir.
Önümüze bakalım biz.
(Duygusal müzik...)
(...)
Abi haber yok. Kimse görmemiş.
Beklemeye devam edin.
Nasıl olsa dönecekler kürkçü dükkânına.
Tamamdır abi.
(Gamze) Vallahi ben hiçbir şey anlamadım.
Anlamayacak bir şey yok. Tezgâhmış işte her şey.
Beni kurtarması, hayatımıza girişi.
Bana, Banu'ya yaklaşması, hepsi.
Her şeyi intikam almak için yapmış yani.
Aynen öyle.
İyi de bu adamın amacı intikam almak olsa başka bir şey yapmaz mıydı?
Nasıl yani?
Ne bileyim? Bu kadarı bana mantıksız geliyor.
Ortaya çıktı çünkü. Yapamadı o yüzden.
Çıkmasaydı daha neler yapacaktı acaba?
Peki sen ne yapacaksın Şirin?
Ben artık hiçbir şey yapmayacağım.
Oturup kapanmasını bekleyeceğim.
Ferhat meselesinin mi?
Kalbimdeki yaraların.
(Duygusal müzik)
Sen beni bıraktıktan sonra okula, Şirin'in yanına git.
Caner'i göndereyim istersen. Sen yalnız kalma.
-Gerek yok. Sen git. -Tamam.
Şirin ben seni böyle görünce çok üzülüyorum.
Elimden de bir şey gelmiyor.
Bir üzülen sen varsın zaten Gamze.
Öyle deme.
Banu var. Bir dediğini iki etmiyor ki.
Öyle görünüyor değil mi dışarıdan bakınca?
Banu var.
Her istediğini yapıyor. Bir dediğini iki etmiyor.
Öyle değil işte Gamze.
O ne demek Şirin?
Ben kontrole gittim hastaneye.
(Şirin) Tek başıma.
Hiçbir şey çıkmadı.
(Şirin) Öyle bana söyledikleri gibi ağır bir hastalığım yokmuş benim.
Böyle olunca insan düşünmeye başlıyor.
Ben niye seneler boyunca bunu çektim o zaman?
Her nefesim tıkandığında öleceğim zannettim ben. Neden?
Çünkü Banu Karalı ne derse, o olur.
Kimse karşısında duramaz.
Bütün kararları o verir.
Nasıl yani?
Banu yapmış hepsini.
Beni hasta olduğuma o inandırmış.
İlaçlar, doktorlar hepsi yalan.
-Sen bunu nereden öğrendin peki? -(Şirin) Yiğit'ten öğrendim.
Banu'nun fikriymiş, o planlamış her şeyi.
Ama buraya kadar.
Artık karşısında eski Şirin yok.
Ben de Banu kadar Karalı'yım.
Kimsenin beni hor görmesine izin vermeyeceğim.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Gerilim müziği...)
(...)
Nasıl ya?
(Gerilim müziği)
(Telefon çalıyor)
-Söyle. -(Ali ses) Alo usta.
Eve girdim de şimdi, ev darmadağın.
Darmadağın mı?
Hırsız girmiş sanki bir şey aramışlar gibi.
Ali hemen çık oradan.
(Gerilim müziği)
Çıktım şimdi evden. Kimse yok gibi.
Uzaklaş, durma orada, uzaklaş hemen!
Usta buldular beni!
(Gerilim müziği)
Koş, koş, yakala koş!
Ali!
(Kapı açıldı)
Ali! Ali oğlum duyuyor musun beni? Ali!
(Gerilim müziği)
Dur lan dur, kaçma!
(Gerilim müziği)
Nerede lan bu? Sen geç o taraftan.
(Gerilim müziği)
Alo usta.
Atlattım usta.
Oh çok şükür.
(Ali ses) Bir bahçeye daldım.
-Onlar geçip gittiler. -(Salim ses) İyi.
Bana bak, hemen çıkma.
Bekle, iyice emin olduktan sonra çıkarsın.
Çıkınca da ilk iş telefonunu atıyorsun.
Atamam usta. Canım çıktı alana kadar.
-Ne demek atamam lan? -Usta daha taksiti bitmedi.
-Ali delirtme beni. -Vallahi atamam.
Son aramaları sil o zaman, benim kaydımı da sil (***).
(Ali ses) Sileyim de...
...bunlar ya tekrar takılırsa peşime?
Bana bir şey yaparlarsa?
-Paran var mı? -Az bir şey var.
(Salim ses) İyi.
Bir otobüse atla, Yalova'ya gel. Ben seni otogardan alacağım tamam mı?
-Benim numaramı da sil hemen. -Tamam usta.
(İç çekiyor)
(Müzik)
Merhaba. Pardon ben Ela.
Şirin'le aynı sınıftayız.
Beni nasıl tanıdınız?
Bir iki kere sizinle birlikte gelmişti, oradan hatırladım.
(Ela) Şirin notları istedi değil mi?
Evet.
(Ela) Ciddi bir şey yoktur inşallah.
-(Sadık) İyi çok iyi. -(Ela) Sevindim.
Bunlar hocanın notları, bunlar da benim notlarım.
-Çok selam söyleyin, iyi günler. -(Sadık) Tamam.
(Müzik)
(Telefon çalıyor)
Efendim Şirin?
Seninle konuşmamız lazım.
Şimdi hiç müsait değilim Şirin. Sonra.
Ne işin var şu an acaba? Çok merak ettim.
Babamın bir işini hallediyorum, dışarıdayım. Oldu mu?
Oldu.
Tamam. Neredesin söyle, ben geleyim.
Sen konum at, ben geleyim.
(Müzik)
Hadi kalkalım, kafanı dağıtalım biraz.
Yiğit gelecek. Bizim bir şey konuşmamız lazım.
Yiğit mi?
(Müzik...) (Yaşam destek ünitesi sesi)
(...)
Dayan çocuk.
(Cemal) Birlikte çıkacağız buradan.
Daha beraber neler yapacağız.
Sen yeter ki dayan.
(Müzik)
(Erkek) Malezya'dan aracısız geldi bu teklif Banu Hanım.
(Erkek) Bizzat kendisi arayıp söyledi ne istediğini.
Açık artırmaları da takip ediyor aynı zamanda.
Christies'de en son istediği gibi bir taş bulmuş ama kaçırmış elinden.
14.62 karat.
-Mavi elmas mı? -Evet.
Botsvana'da çıkarılan en büyük parça.
Bu parçayı da eklemek istiyor koleksiyonuna.
Biliyorum o taşı, Mavi Rüya.
Oval kesilmiş, 21 karat.
Üzerinde hiç iz yok, mükemmel kesim.
-Rengi açık mavi. -Ta kendisi.
Peki benden ne istiyor?
Kişiye ait değil ki taş. Açıkta da değil, sahipli.
O kısmı halledecekler, ülkeden çıkışı sizde değil.
İstedikleri şey taşın yasallaşması.
Çalıntı taşı, benim ismimle, benden mi satın almak istiyorlar?
-Doğru mu anladım? -Evet, aynen öyle.
Girmem ben bu işe.
Tavsiye edebileceğiniz biri olur mu peki?
Bir düşüneyim, aklıma biri gelirse haber veririm Orhan Bey.
Peki. Sizden haber bekliyorum.
-İyi günler. -İyi günler.
(Müzik)
(Banu ses) Hüsrev abi bir teklif aldım, uygunsan gel konuşalım.
Konuşalım tabii.
Konuşmadan olmaz, konuşmak lazım, konuşalım.
Sen iyi misin? Sesin biraz tuhaf geliyor.
İyiyim, gayet iyiyim. Merak etme.
Ben birazdan geliyorum.
Tamam.
Oğlum neredesiniz? Bir bakın.
Nereye kayboldunuz? Alo!
Buyur abi.
İçeride karnıyarıklar var.
20'şer dakika arayla fırına atıyorsunuz tamam mı?
-Tamam abi. -Hadi bakayım.
Evet, nedir bu kadar acil olan şey?
Yiğit ben çok sıkıldım...
...evden, okuldan, Banu'dan, her şeyden.
Daha fazla böyle devam edemeyeceğim.
Ee?
Yaşadığımı hissetmek istiyorum.
Heyecanlanmak, gerekirse hata yapmak istiyorum.
Yaptığım hataların da sorumluluğunu alırım merak etme.
(Şirin) Yeter ki bir adım atayım.
Bana yardım et.
(Gerilim müziği...)
(...)
Bulduk abi, takipteyiz.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Gerilim müziği)
Bu teklifi Orhan mı getirdi sana bir başına?
-Evet. -Hmm...
Bu Orhan ne zamandır bizim işlere böyle bir başına dalıyor?
Ben de şaşırdım. Kabul etmedim teklifi zaten.
Ondan değil.
Taşlar çalıntı diye kabul etmemişsindir sen.
Doğru.
(Telefon çalıyor)
Efendim Asaf?
Tamam, geliyorum.
Geliyorum hemen.
(Gerilim müziği)
Şirin ne oldu, niye geldin?
Kahve getirdim sana.
Teşekkür ederim. Okulda değilsin?
Burada mı duracağız? İçeri almayacak mısın?
-Görüşmedeyim. -Kiminle?
Şirin?
Sadık seni eve bıraksın istersen.
(Banu) Benim toplantıya dönmem lazım.
Peki.
(Müzik)
Kusura bakma Hüsrev abi.
(Sesli nefes verdi)
Ne diyorduk, nerede kalmıştık?
(Hüsrev) İşi neden kabul etmediğini konuşuyorduk.
-Taşlar çalıntı dedik en son. -(Banu) Doğru.
Bu aralar kimseye güvenilmiyor.
Adını sanını duymadığımız insanlar piyasaya girmiş, iş yapmaya çalışıyor.
Cemal'den bahsediyorsan...
...Cemal adı sanı bilinmedik bir adam değil.
(Hüsrev) Ayrıca bu iki oldu.
İkinci iş reddedişin.
Yani?
(Hüsrev) Yani insanlar konuşmaya başlayacak.
Banu Karalı iş beğenmiyor diye gelir kulağımıza yakında.
Ben teklif edilen her işi kabul etmek zorunda mıyım?
-Değilim. -Değilsin tabii.
Beni de o yüzden çağırdın zaten.
Bu işi kabul etmek istemiyorsun ama...
...elden kaçırmayı da göze alamıyorsun.
Alakası yok.
Tavsiye edebileceğiniz biri olur mu diye sordu Orhan Bey, benim de aklıma--
Ben geldim. Niye? Çünkü bütün pis işleri ben yaparım.
Ne zaman senin girmek istemediğin...
...adının karışmasını istemediğin...
...elini kirletmek istemediğin bir şey olsa hep bende.
(Banu) Girmeseydin o zaman.
Sen kendin tercih etmedin mi bu pis işleri?
O iş öyle değil işte!
Bir kenarından bir köşesinden bulaşıyorsun...
...sonra bir bakıyorsun içindesin.
Bir bakıyorsun, kendini sevdiğin insanlar için...
...feda etmek zorundasın.
Ne alakası var bunun mavi elmasla?
Onunla alakası yok. Başka şeylerle alakası var.
Hayatımıza dalıp her şeyi mahveden biriyle alakası var.
(Müzik)
(Sadık) Şirin.
Sorma bana bir şey, konuşmayalım.
İşe yaramıyor gördüğün gibi. Yaramayacak da.
Banu sana istediğini vermeyecek biliyorsun değil mi?
Konuşmayalım Sadık abi.
Tamam.
(Müzik)
Nasıl gidiyor dersler?
Anlamadım.
Kuyum teknolojisi.
Notları aldığına göre ilgileniyorsun herhâlde.
Beni bu kadar hafife almayın bence.
(Müzik)
Hüsrev abi, ne söyleyeceksen açık açık söyle.
Ben sevmiyorum böyle aklından geçenleri tahmin etmeye çalışmayı.
Ben ne yaptıysam, bizi korumak için yaptım.
Karalı ailesinin adını korumak için yaptım.
Ben her zaman sizin yanınızdaydım, bundan sonra da öyle olacak.
Ne yaptın söyle.
Sizi korumak için ne yapmam gerekiyorsa onu.
İyi de kimden korumak için?
Bu heriften, Ferhat'tan.
Ben göndermiştim onu.
Sen değil, ben gönderdim Ferhat'ı.
Hem de bir daha dönemeyeceği yere.
Hüsrev abi ne yaptın sen?
O herif yaşasaydı...
...başımıza çok daha büyük belalar açacaktı.
(Hüsrev) Sen de biliyorsun.
(Hüsrev) O yüzden bana, ne yaptın Hüsrev abi, deme.
Ben sizi korumak için ne gerekiyorsa onu yaparım. Her zaman.
(Gerilim müziği)
(Duygusal müzik...)
(...)
(Martı sesleri)
("Işıl Özsüt - Kâr Etmez Ahım" çalıyor...)
(...)
"Kâr etmez ?hım sen güliz?re"
"Onulm?z işler güzelim dilde bu yâre"
"Ols?m d? geçmem bin p?re p?re"
"Sevmiş bulundum güzelim, g?yrı ne ç?re"
("Işıl Özsüt - Kâr Etmez Ahım" çalıyor...)
(...)
"Koy aksın yaşım"
"Billahi silemem"
"Koy aksın yaşım"
"Billahi silmem"
"Mecnunun oldum güzelim, terk edebilmem"
("Işıl Özsüt - Kâr Etmez Ahım" çalıyor...)
(...)
"Kâr etmez ?hım sen güliz?re"
"Onulm?z işler güzelim dilde bu yâre"
"Ols?m d? geçmem bin p?re p?re"
"Sevmiş bulundum güzelim, g?yrı ne ç?re"
("Işıl Özsüt - Kâr Etmez Ahım" çalıyor...)
(...)
"Gurbet ellerde kalmışım bikes"
"Sevmiş bulundum güzelim, g?yrı ne ç?re"
("Işıl Özsüt - Kâr Etmez Ahım" çalıyor)
"Sevmiş bulundum güzelim, g?yrı ne ç?re"
(Boğazını temizledi)
Yavaş yavaş çocuk, yavaş.
(Nefes veriyor)
Sen kimsin?
Neredeyiz biz, ne oluyor?
Hepsini konuşacağız, hepsinin vakti gelecek.
(Cemal) Sen şimdi dinlen biraz, yorma kendini.
Hepsini konuşacağız.
(Yaşam destek ünitesi sesi)
(İç çekiyor)
Benim tavsiyem, evde vakit kaybetmeyelim artık.
Banu hastaneleri hiç sevmez.
Şimdi götürmeye çalışsak da ayaklanacak, bir daha yatıramayacağız.
Ama başka yolu yok diyorsanız...
İyileşmesi biraz zaman alır, o kadar.
Yoksa hastanede de aynı ilaçları alacak.
En fazla damar yolu açıp serum vereceğiz.
O zaman şöyle yapalım, bu gece de burada kalsın...
...yarınki duruma göre tekrar konuşuruz.
-Ben zaten bir şey olursa sizi ararım. -Tamam.
Ateşi 39 buçuğu geçerse mutlaka haberim olsun.
Tabii ki.
-İyi akşamlar. -Teşekkürler.
(Kapı kapandı)
(Gerilim müziği)
Çok zor değil mi böyle...
...çaresiz yatmak?
Kolunu kaldıracak hâlin yok.
(Gerilim müziği)
Kalkmak istiyorsun, kalkamıyorsun.
(Şirin) Her yerin ağrıyor.
Hepsini biliyorum Banu.
Çünkü ben yaşadım...
...seneler boyunca.
Senin yüzünden.
Sen merak etme.
Bugüne kadar sen baktın bana.
Şimdi sıra bende.
(Müzik)
(Kapı açıldı)
(Kapı kapandı)
(Gerilim müziği...)
(...)
(Gerilim müziği)
-Yeter, içmeyeceğim artık. -(Şirin) Çok az kaldı ama.
Bak, babaannemin çorbası. Sen bana yapardın ya hep hastayken.
(Şirin) Kendi ellerimle yaptım.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Öksürüyor)
-Su. -Su! Hemen su.
(Öksürüyor)
Tamam, gel.
(Yaşam destek ünitesi sesi)
Tamam.
(Yaşam destek ünitesi sesi)
Hiç öyle söyledikleri gibi değil.
Öyle ışık...
...ışık falan yok yani.
Öyle bodoslama gidiyorsun, dümdüz.
(Ferhat) Hayır, merak ediyorsan...
...hiç girme bu işe.
Haber vermemi istediğin biri var mı?
Her yer karanlık ya...
Baban, babanı arayayım mı?
Yok.
(Yaşam destek ünitesi sesi...)
(...)
(Duygusal müzik)
Doktor bir şey söyledi mi? Yapabileceğimiz başka bir şey yok mu?
Vallahi dinlenecek.
Kendini yormayacak.
Bir de ilaçlarını alacak.
(Sadık) Daha önce hiç böyle görmemiştim onu.
Hiç hasta olduğunu bile hatırlamıyorum.
Yatmazdı ya hiç ayakta atlatırdı hep. O yüzden.
Evet.
-Hayriye Hanım'a haber versek mi acaba? -Yok.
Yani gerek yok.
Bizim yapabileceğimizden başka bir şey yapamayacak zaten.
Ben bunları götüreyim.
Yıka bunları Melike.
(Duygusal müzik)
(Öksürüyor)
Aa, Banu!
(Şirin) Ne yapıyorsun? Nereye gidiyorsun?
-İşe gideceğim Şirin. -Ya saçmalama! Sadık abi!
-Sadık abi! Koş, koş, koş. -Banu!
-Dur! -(Sadık) İyi misin?
Dur, kafasına dikkat et.
Doktor çağır! Doktor çağır!
Çabuk!
(Duygusal müzik)
-Ben ilaçlarını alıp geleyim. -Tamam.
(Duygusal müzik...)
(...)
Ben aşağıdayım. Bir şey lazım olursa haber verirsin.
Tamam.
(Gerilim müziği...)
(...)
Sen güzel güzel uyu.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Salim) Ali.
İyi misin oğlum? Neyin var?
Daha ne kadar kalacağız burada?
Ferhat abin gelene kadar.
İyi de bizim nerede olduğumuzu bilmiyor ki.
(Ali) Sen kendin söyledin usta.
Benim bile bilmediğim bir yere götür demiş annemi.
Dememiş mi?
Dur bakalım oğlum. Bulacağız elbet bir çaresini.
(Ali) Hayır, ben de geldiğimizden beri düşünüyorum ama...
...haber vermenin bir yolu yok ki.
Arasak arayamıyoruz, gitsek nerede onu bilmiyoruz.
Harry Potter gibi baykuş mu göndereceğiz, ne yapacağız?
O ne be?
Kitap usta. Ama biz filmini izlemiştik seninle.
(Ali) Büyücüler okullu vardı. Hani her çocuğun bir hayvanı vardı?
Haber getirip götürüyordu. Harry Potter’ınki de baykuştu işte.
Aferin ulan. İyi akıl ettin ha.
Vallahi usta git, baykuş bul falan dersen...
...bir adım bile atmam, haberin olsun.
Oğlum ne baykuşu? Gel, kalem kâğıt bulalım çabuk. Hadi.
-(Ali) Kalem kâğıt mı? -(Salim) Evet. Yürü.
(Kuşlar ötüyor)
Dönecek benim Şehnaz'ım.
Geri dönecek.
Evine geri gelecek.
Yuvasına.
(Hüsrev iç çekiyor)
Bırakmayacaktım onu.
Bırakmayacaktım.
Yalnız bırakmayacaktım.
20 yıldır korktuğum şey başıma geldi işte.
(Müzik)
(Yiğit) Günaydın baba.
-(Hüsrev) Haber var mı? -Var ama Şehnaz'dan değil.
Demek ki haber yok.
(Yiğit) Baba her yerde arıyoruz Şehnaz'ı.
(Yiğit) Bugün olmazsa yarın bulacağız, söz. Ama beni bir dinler misin?
-Elimize çok büyük bir fırsat geçti. -İlgilenmiyorum.
Baba, ben anlatayım. Sonra istemiyorsan yine yapmayız.
Ama bence bu fırsatı kaçırmamamız gerekiyor.
(Gerilim müziği...)
(...)
Ben çıkıyorum. Banu odasında uyuyor.
Ben ilaçlarını verdim. Sizin bir şey yapmanıza gerek yok.
Uyanırsa, bir şey lazım olursa ararsınız.
Nasıl isterseniz Şirin Hanım.
(Gerilim müziği)
Abla ne oluyor? (Kapı kapandı)
Bilmiyorum.
Yeter artık, anlatma.
Baba, sen demedin mi bana, ben bu işe girmek istiyorum...
...ama Banu girmek istemiyor diye. -Dedim, evet dedim.
Dedin. Baba hayat devam ediyor.
(Yiğit) Sen istesen de istemesen de hayat devam ediyor.
O yüzden ne yapacağız? Önümüze bakacağız, işimizi yapacağız.
Bunu sen öğrettin bana.
Sen, Şirin'e âşık mısın?
Değilsin. Âşık olsan burada olmazdın.
Bir gülüşü, bir bakışı, bir güzel sözü için kapısında köpek olurdun.
O yüzden bana anlatma. Benim ne hissettiğimi anlayamazsın sen.
Doğru.
Ben, sana bu hikâyeyi çok farklı bir yerden anlatırdım ama...
...şimdi sırası değil.
O yüzden beni dinle baba.
Elimize çok büyük bir fırsat geçti.
Bunu değerlendirmemiz lazım.
(Geçiş sesi) (Şirin) Yiğit, ben çok sıkıldım.
Evden, okuldan, Banu'dan, her şeyden.
-Daha fazla böyle devam edemeyeceğim. -Ee?
Yaşadığımı hissetmek istiyorum.
Heyecanlanmak istiyorum. Gerekirse hata yapmak istiyorum.
Yapacağım hataların da sorumluluğunu alırım. Merak etme.
Yeter ki bir adım atayım.
Bana yardım et.
Ne yapmak istiyorsun?
Ne var kafanda?
Dışarıda kalmaktan, oyuna alınmamaktan çok sıkıldım.
Bu şirket sadece Banu'nun değil.
Aynı zamanda benim de.
(Şirin) Bazı şeyleri onun kadar bilmiyor olabilirim.
Ama benim de bildiğim şeyler var.
Senden tek istediğim...
...kendimi göstermem için bana bir fırsat yarat.
Beraber yürüyelim.
Ne diyorsun?
(Gerilim müziği)
(Geçiş sesi)
Anlayacağın, her şey istediğimiz gibi ilerliyor.
Senin tek yapman gereken Şirin'e bir fırsat vermek.
(Yiğit) Seni ararsa, konuşmak isterse veya bir teklifle gelirse...
...sakın hayır deme. Bakalım neler olacak.
Baba evet, ben Şirin'e âşık değilim.
(Yiğit) Ama olsaydım ve o ortadan kaybolsaydı...
...senin gibi olsaydım yani, böyle darmadağın...
...sen, bana ne derdin?
Manyak mısın ulan, ne bu hâlin? Toparla kendini.
İşte.
Söyle, yeşil takımlarımı hazırlasınlar.
(Müzik)
Ahh!
(Gerilim müziği...)
(...)
Şirin Hanım!
Hoş geldiniz.
(Asaf) Banu Hanım gelmeyecek mi?
Maalesef gelemeyecek.
Hâlâ çok hasta.
Dinleniyor.
Ben ilgileneceğim bir süre işlerle.
Anlat bakalım.
En son ne yaptınız?
Takip etmem gereken bir iş var mı şu anda?
En son Orhan Bey'le bir görüşmemiz olmuştu.
-Haberiniz var mı bilmiyorum? -Tabii ki.
Ne durumdayız?
Banu Hanım işi almayınca, Hüsrev Bey'le konuştu.
Ondan haber bekliyorduk. Ama araya şu hastalık meselesi girdi.
Sen şu işi bana bir detaylı anlatsana.
Teklifi yapan kişiyi ismen bilmiyorum.
Ama peşine düştüğü taş, Mavi Rüya.
(Gerilim müziği)
-Bu sefer oldu galiba. -Öncekiler de iyiydi usta.
"Canım evladım Ferhat. Epeydir senden haber alamadık.
Telefonun kapalı. Salim'e de ulaşamadık. İnşallah her şey yolundadır.
Biz Tokat'tan, Aydın'a döndük geçen hafta.
Yengenin durumu iyi. Hastaneden çıkardık. Artık evde bakıyoruz.
Güzel haberlerini bekliyoruz. Halan Naile."
Nasıl?
Çok güzel olmuş da usta...
...Ferhat abi bunu okuyunca, bizi nasıl bulacak?
Bulmayacak. İyi olduğumuzu bilsin yeter şimdilik.
-İyi de halan Naile falan ne? -Ferhat abin onu anlar.
-Sen merak etme. -Peki.
Bana bak, evden çıkmak yok. Gözünü Şehnaz Hanım'dan ayırmıyorsun.
Ben gidip bunu bir şekilde yollayacağım.
Bir saate falan dönerim. İnşallah!
Usta korkutma beni. Öyle inşallah, maşallah deme.
Oğlum kötü bir şey mi dedik? İnşallah dedik.
Allah'ın izniyle gidip döneceğiz.
Sen gözünü dört aç ben yokken.
-Tamam. -Hadi.
Hüsrev Bey'le konuştular. Ama işi aldılar mı bilmiyorum.
O zaman ne yapıyoruz?
-Hüsrev abiyi arıyoruz. -Şirin Hanım...
...Banu Hanım'ın haberi olmadan bu görüşmeyi yapmasanız?
Çıkabilirsin.
(Sessizlik)
(Gerilim müziği...)
(...)
(Gerilim müziği)
Biliyordum.
Ölmediğini biliyordum.
(Gerilim müziği)
Hepsi benim yüzümden.
(Gerilim müziği)
Bir şey söyle.
Bir şey söyle, sesini duyayım.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Sokaktan gelen sesler...)
(...)
-Selamünaleyküm evlat. -Aleykümselam.
-Kemal buradalar mı? -Şimdi yemeğe çıktı. Gelir birazdan.
En yakın kaçta araba var İstanbul'a?
(Muavin) 45 dakikaya kalkacak.
-Geç otur içeride amca. -Eyvallah.
Banu'nun bu işi neden almadığını anlıyorum.
Tehlikeyi sever.
Ama tehlikenin göbeğinde olmayı sevmez.
Ses getirecek işler yapmayı sever.
Ama elini kirletmeyi sevmez.
Ben, onun gibi değilim.
Öyle mi? Hayırdır inşallah?
Hayır mı şer mi göreceğiz.
Alıcıya şunu teklif et.
Taş geldikten sonra ben revize kesim yapacağım taşa.
En fazla birkaç mikron kaybederiz.
Hayatta kabul etmezler ki.
(Şirin) Başka türlüsü mümkün değil.
Mavi Rüya çok spesifik bir taş.
Bizde olduğu ortaya çıkarsa güvenilirliğimizi kaybederiz.
(Şirin) Taşı açık arttırmaya çıkarttıracağız.
İkimiz de gireceğiz. Sonra ben çekileceğim.
Taşı sen alacaksın Hüsrev abi.
İsmimizi hiç geçirmeden ödemeyi yapacaksın.
Gerisini ben halledeceğim.
En az...
...30-40 milyon dolardan bahsediyoruz. Farkında mısın?
Farkındayım.
Ödeme için gerekli miktarı ben çıkaracağım sana.
(Şirin) Alım yapacaksın. Taş yasalarla gelecek.
(Şirin) Sonra da kârı bölüşeceğiz.
En önemlisi...
...Banu'nun bundan haberi olmayacak.
Ne diyorsun?
(Gerilim müziği)
Hanımefendi...
...sizinle daha önce tanışmış mıydık?
Şirin Karalı.
Yakında bu ismi daha sık duyacaksınız.
(Gerilim müziği)
(Sokaktan gelen sesler)
-Kemal. -Vay, Salim!
-Selamünaleyküm. -Aleykümselam.
Yahu kardeşim sen buranın yolunu bilir miydin?
İşten güçten vakit bulamıyoruz ki.
Artık bir eve bakayım dedim. Onun için geldim.
Çatı falan hepten gitmiş.
Normal be abi. Yıllardır bakımsız kaldı, biliyorsun.
-Senden ne var ne yok? -Vallahi ne olsun? Bıraktığın gibi.
Değişen bir şey yok. Sen nasılsın?
-Ferhat nasıl? -İyi, çok şükür.
Kemal, benim sana bir işim düştü.
Buyur. Yapabileceğimiz bir şeyse elbette.
İstanbul'a bir şey göndereceğim de postada çok vakit alır şimdi.
Sana zahmet şoförlerden birine versen, oradan yazıhaneden birisi alacak.
-Koli mi? Ne göndereceğiz? -Mektup, mektup.
Bir de zarf olursa iyi olur tabii.
-Hallederiz, hallederiz. -Adres için.
Oğlum, oradan bir zarf ver bakayım.
-Eyvallah. Sağ olasın. -Buyur amca.
Bir de kalem versene aslanım. Sağ ol.
(Müzik)
Tamam.
(Müzik)
Şu meseleyi konuşalım mı artık?
İyice bir iyileşince demiştik ama.
Kimsin sen? Nesin?
Bana niye yardım ediyorsun? Bir anlat.
Merak etme kardeşim, hepsini anlatacağım.
Bana kardeşim falan deme, ben kardeşin değilim.
Tamam.
Ferhat...
...ne merak ediyorsan, hepsini anlatacağım.
Ama önce seni şuradan bir çıkaralım, olur mu?
(Müzik...)
(...)
Nasıl çalışıyordu bu be?
Sen akşamları uğra teyzeciğim...
...askıda her zaman kalmıyor ama ben sana ayarlayacağım.
-Allah razı olsun Aysel kızım. -(Aysel) Ne demek.
-Sağ ol. -İyi günler.
İyi günler.
(Telefon çalıyor)
-Efendim? -Ohh! Oh, çok şükür.
Aysel kızım, Salim amcan ben.
Amca siz neredesiniz ya?
Mahalle çalkalanıyor resmen.
Geçen gece Ferhat'ı alıp, götürmüşler.
Senden haber yok. Ondan da haber yok.
Kim götürmüş? Ne zaman oldu bu?
Ah be oğlum be ah be oğlum!
Çarşamba günü işte. Zaten o günden beri sizi gören eden...
Bir şey söyleyeceğim. Ali sizinle mi? Allah aşkına söyle.
(Aysel ses) Annesinin aklı çıktı. Ulaşamıyor çocuğa.
Hay Allah! Hay Allah! Tamam.
Benimle birlikte. Söyle, korkmasın. Şey biz...
...şehir dışına acil bir iş çıktı. Onun için geldik de.
Bak Aysel kızım, ben senden çok önemli bir şey rica edeceğim.
Şimdi sen bir iki saate kadar otogara git.
Orada (***) Turizm'in yazıhanesine uğra.
Senin için bir zarf olacak. Tamam mı?
Hah, dur, dinle.
(Müzik)
Buyurun efendim.
(Cemal) Geldim, geldim.
Dikilmeyin oğlum siz de yolun üstünde.
Gel.
Orçun bu yeni reçete, yeni ilaçlar. Hemen aldır.
-Peki. -Oda hazır mı?
Eksiği yok, fazlası var. Ne lazımsa aldık.
-Pansumanı da hallettik efendim. -Güzel.
(Cemal) Dikkat, basamak. Yavaş yavaş.
(Cemal) Geç.
-(Cemal) Odana çıkaralım mı seni? -(Ferhat) Yok. Şuraya bir yere oturayım.
-(Cemal) Çay, su, ne içersin? -(Ferhat) Bir şey içmem.
-Siz her türlü bir çay demleyin, hadi. -Peki.
Tamam.
Anlat artık.
Kimsin, nesin?
Niye kurtardın beni?
(Şirin) Banu.
Ha?
Olmaz böyle, çok ateşin var. Üstünü örtemezsin.
Şirin, çok üşüyorum. Lütfen.
Ama böyle ateşin düşmez ki.
Hadi kalk biraz.
Kalk hadi, dik otur, gel.
Sen şimdi sadece dinlen, ilaçlarını iç, tamam mı?
Gerisini ben halledeceğim.
(Şirin) Ben zaten işlerle de ilgileniyorum.
Hangi işler?
İşler işte.
Aklına ne geliyorsa.
Ben ipsiz sapsız bir çocuktum. Yani (***) tekiydim aslında.
Ailemi utandıracak bir şey yapmadım tabii ki de.
Ama gururlandıracak bir şey de yapmadım.
(Cemal) Neticede ortaokuldan terkim işte.
Okuldan attıkları için babam da tuttu kulağımdan attı beni hayata.
Dedi ki çalışacaksın, eve ekmek getireceksin.
Bak, yalnız değiliz. Annen, kız kardeşin var.
Ekmeğin ucu bile olsa, yarım ekmek bile olsa eve ekmek getireceksin.
Haklı.
Bir sürü işte çalıştım ben. Amelelik de fırıncı çıraklığı da yaptım.
Çok güzel ekmek yaparım bak, parmaklarını yersin.
Neyse.
Bir gün fırında çalışıyorum, haber geldi.
Baban rahmetli olmuş dediler.
Yani artık ekmeğin tamamı bende, öyle ucu, yarısı falan değil.
(Cemal) O sırada da karşımda bir herif var, hırtın teki.
Bir şey konuşuyoruz, çekişiyoruz. Ama ekmekle ilgili bir şey yani.
Sinirlendim, tuttum kafasından fırının kenarına dayadım.
Yandı tabii, iz de kaldı.
Fırladım kaçtım oradan. Yakalasalar (***)!
Neyse.
Sonra perdeciye girdim, orada çalıştım. Yaptığım da bir iş yok ha.
Yani elimde darbeli matkap, tavanı deliyorum, korniş asıyorum, o kadar.
Bak, bana da hep çalışırken gelmiş ha kötü haberler.
Ne olmuştu?
Kız kardeşimi mahalleden kaçıyorlar.
Tecavüz edip viyadükten aşağı atıyorlar.
(Cemal) Neyse, adamlar yakalandı.
Mahkemeye çıktılar falan ama artık araya kimi koydularsa kimi tanıyorlarsa...
...iyi hâl, o, bu derken biraz yattı, çıktı bunlar.
(Cemal) Ben buldum adamları.
Bunlar çıkar çıkmaz zaten bir meyhaneye gittiler.
Oradan başka bir mekâna.
Sonra...
Ee, sonra ne oldu?
Sonra işte ben herifleri deldim.
Vurdun yani?
Yok ya, bildiğin kafalarını deldim.
Yaş daha 18
Beni çağırtmışsın baba.
Evet.
Gel.
(Hüsrev) Yaklaş.
Geç otur şöyle.
Senden beklemediğim hareketler iki oldu.
Aferin.
Ben Şehnaz'la kafamı o kadar kapatmışım ki göremedim.
Ama sen görmüşsün.
-Şirin. -Ha.
Olur ondan.
Meğer o saf kız ne kadar akıllıymış.
Bundan böyle seninle evlenmeye de ayak diremeyecek artık.
-Ben de öyle umuyorum. -Umuyorum ne lan?
Gidip alacaksın kızı.
Gerekirse yıldırım nikâhı.
Kalk git giyin, bir yemeğe falan çıkın. Beraber vakit geçirin.
Yok baba. Banu hasta, hayatta çıkmaz onu bırakıp.
Banu hastayken o işleri konuşmaya gelen...
...yemeğe de gelir, her yere de gelir. Yürü!
(Gerilim müziği)
Tamam sokağı biliyoruz ama hapishane başka bir yer.
Öyle orada atıp tutamazsın.
Annem zaten kaçmış memlekete, öldürdüğüm adamların sülalesi peşimde.
İlla Cemal'in kanını istiyoruz diyorlar bir taraftan.
Namımız Matkap Cemal olmuş ama...
...o namın arkasında durabilen var mı?
Belirsiz.
Neyse.
Bir gece oturuyorum yatakta, içim geçmiş.
Biri yastıkla suratıma bastırdı, onunla irkildim, kendime geldim.
Kalkmaya çalışıyorum kalkamıyorum. Üstüme adamlar çullanmış.
Nefes alamıyorum. Bir taraftan şişliyorlar, canım acıyor.
Kevgire döndüm.
Bir an tamam dedim ölüyorum.
Pata küte bir sesler, üzerimdeki adamlar dağıldı.
Ben fırladım ayağa.
Bir tane adam var karşımda, yaşı benden büyük.
Boyu benden uzun.
Benim karaciğeri şişlemişler. Tuttu kolumdan, yürü dedi revire.
Ya revir dediğin yara bandı, oradan hastane.
İki ay, iki buçuk ay öyle bir şey hastanede yattım.
Sonra hapishaneye döndüm.
Ulan dedim herhâlde buranın ağasıdır beni kurtaran, gittim.
Adam dedi ki yok ben değilim.
Meğer ağaya bile para vermişler beni öldürsün diye.
Kim dedim. Bak dedi şurada bir adam var.
Baktım böyle, ranzada, gazete okuyan mülayim bir adam.
O dedi seni kurtardı.
Gittim adamın yanına.
Abi dedim senin artık iki canın var.
Benim canımı almadan kimse seni öldüremez.
Sana zarar veremez.
Bana dedim adını bağışla, sen kimsin?
Yılmaz dedi.
(Cemal) Benim adım Yılmaz.
(Gerilim müziği)
-İyi akşamlar. -Buyur abla.
Bana bir zarf gelecekti. Aysel Koç adına.
Tabii, bakalım.
Burada. Bir kimlik görelim.
Kimlik görmeden vermemem söylendi. Kusura bakmayın.
Tabii. Buyurun.
Tamamdır.
-Teşekkürler. -İyi akşamlar.
Usta, ne olmuş, ben anlamadım. Nasıl gelmiş bu hâle?
Ne bileyim oğlum.
Usta kızma da...
Ne oldu lan?
Yani ne kadar devam edeceğiz ki? Burada mı?
Oğlum dün bir bugün iki dur.
Ferhat abin gelince döneceğiz, merak etme.
Hadi sen de bize çorba koy.
(Gerilim müziği...)
(...)
Ferhat geldiğinde sizi böyle bulmasa ne güzel olur Şehnaz Hanım.
(Gerilim müziği)
Tamam, ben hallederim.
Orçun, çık sen.
Ee?
Devam.
Nerede kalmıştık ki?
Cezanı çektin, sağ salim çıktın.
Ha, işte baban sayesinde.
Baban sadece hayatımı kurtarmadı.
Aynı zamanda adam olmayı öğretti bana.
Hapisten çıktığımda ben okul mezunuydum.
Yılmaz Taşçı Okulu.
İnsan olmaya, delikanlı olmaya dair ne varsa ondan öğrendim.
Babam yerine koydum onu, baba saydım.
Sana da o yüzden kardeşim diye hitap ediyordum.
Ben yıllarca kardeşimi arar gibi aradım seni.
Baban bana seni o kadar çok anlatırdı ki.
Bir oğlum deyişi vardı.
Benden ne istiyorsun?
Hiçbir şey.
Hiçbir şey istemiyorum.
Sen benden ne istiyorsun?
(Cemal) Benim neyim var neyim yoksa ben bunları babana borçluyum.
Sadece ben değil.
Hüsrev de Ömer Karalı da.
O ne demek öyle?
Ah be çocuk, senin hiçbir şeyden haberin yok.
Nereden olsun lan haberim?
Ben yedi yaşındaydım. Annem bir gece çıkalım dedi.
Beni bir duvarın arkasına sakladı, kayboldu gitti.
Benim tek bildiğim bu. Ben 20 yıldır annemi arıyorum.
-Benim nereden olsun haberim? -(Cemal) Dikişlerin patlayacak, tamam.
-Ferhat! Arabayı getirin! -Yok yok.
Devam et.
Devam et, bitirelim şunu.
(Müzik)
(Gerilim müziği...)
(...)
İnşallah görürsün bunu Ferhat.
Hüsrev dedin, Ömer dedin. Anlat.
Bu hikâyeyi babandan o kadar çok dinledim ki.
Yılların hikâyesi bu anlatacağım.
Ömer, Hüsrev ve Yılmaz abi, bunlar askerden arkadaş.
Yakın arkadaşlar, can ciğer kuzu sarması.
Ama üçünde de para yok. Meteliğe kurşun atıyorlar.
Şimdi sorsan Ömer'in soyu sadrazama dayalı zannederler ama...
...aslında çaycı çırağının teki.
Kapalı Çarşı'da girmediği dükkân yok. Her yeri biliyor.
Her yere giriyor çıkıyor.
Ama cesareti yok. Cesaret kimde var?
Babanda.
Neyse, bunlar askerden sonra İstanbul'da buluşuyorlar.
Baban kuruyor planı sen şuraya, sen şuraya.
Kapalı Çarşı'da tezgâh altı ne kadar dükkân varsa...
...hepsini patlatıyorlar.
Altınlar kaçak diye kimse şikâyet de edemiyor.
Üç ayda altlarına milyonluk araba çekiyorlar.
Sonra bana diyor ki son bir iş yapacağım.
Çünkü artık sen varsın, annen var. Ondan sonra da bırakacağım.
Ama büyük iş, elmas işi.
Ayarlıyorlar dükkânı, buluyorlar. Baban yapıyor gene planı.
Giriyorlar dükkâna, alacaklarını alıyorlar ama...
...ne hikmetse polis geliyor.
Birinin kendini feda etmesi lazım.
Kim ediyor sence?
-Babam. -(Cemal) Tabii ki baban.
Silahlı soygun, polis yaralama, alıyorlar babanı, tutukluyorlar.
Birinin bile adını vermiyor Yılmaz abi.
(Cemal) 30 yıl bu konuyla ilgili ağzını bile açmıyor.
Hiçbiri, hiç kimse ziyaretine gelmiyor.
Annem?
(Gerilim müziği)
Ben annemi...
Ben annemi Hüsrev'in evinde buldum.
Anne?
Lan delirtme lan beni!
-Delirtme beni! -Ferhat, sakin!
Sen ne demek istiyorsun lan? Benim annemle mi yani?
-Hayır. Ben öyle-- -Sen ne demek istiyorsun?
Ben öyle bir şey demedim Ferhat, tamam, sakin, otur.
-Ferhat, öyle demedim. -Anne!
Nasıl?
Şimdi sen bana inanmayacaksın ama...
...ben seninle olmayı gerçekten seviyorum.
Bence biz ikimiz gayet iyiyiz.
Canım.
Hiç beceremiyorsun biliyorsun değil mi?
-Şirin. -Gerilme hemen.
Daha bitirmedim.
Benimle neden evlenmek istediğini bilmiyor muyum zannediyorsun?
Banu'nun girmene asla izin vermeyeceği dünyalara girmek istiyorsun.
(Şirin) Ve oraya sadece benim eşim olarak girebilirsin.
O da ben istersem.
Ama başka şansın yok.
İkimiz de bunun gayet farkındayız.
Sana ne oldu?
(Şirin) Gözlerim kapalıydı.
Etrafımda bir oyun oynanıyordu.
(Şirin) Mutlu muydum?
Değilsem de sesimi çıkarmıyordum.
Sonra dedim ki kendi kendime...
...bu oyundan mutlu değilsin madem, neden gözlerini kapalı tutuyorsun?
Gözlerimi açtım.
Yeni oyunu ben kuruyorum şimdi.
Evleneceğiz.
Hem de en kısa zamanda.
Ama benim kurallarımı kabul edeceksin.
Dediğim gibi yeni oyunu ben kuruyorum.
Sen Ferhat'ın öldüğünü öğrenmişsin.
(Müzik...)
(...)
Ölü ya da diri.
Beni artık ilgilendirmez.
Babası ailemi yok etti.
Ben yapayalnız kaldım.
Dediğim gibi gözlerim kapalıydı.
Bir anlık hayale inandım. O da beyaz atlı prensçilik oynadı.
Ama oyun bitti.
Geride kalanlarla oyuna devam ediyoruz.
Bence anlaşabiliriz.
Bence de.
(Müzik)
(Hüsrev) Ee?
Evleniyoruz baba.
Ee, bana bıraksaydın Şirin, ben yapardım.
Gerek yok, sen yatabilirsin.
Bir şeye ihtiyacımız olursa zaten biz seni çağırırız.
İyi geceler.
Peki.
(Müzik)
Neden hastalandığını şimdi anladım.
Sen Ferhat'ın öldüğünü öğrenmişsin.
Koskoca Banu Karalı...
...yıkılmaz, sarsılmaz.
Bana kızarken ne sevmişsin be Banu?
Seni öldürürüm!
(Banu) Seni öldürürüm Hilal!
(Banu) Uzak dur kardeşimden!
Uzak dur! Şirin'den uzak dur!
(Banu) Seni öldürürüm!
(Geçiş sesi)
(Gerilim müziği)
(Geçiş sesi)
-(Hilal dış ses) Beni duydun mu? -(Çocuk Şirin dış ses) Evet.
-(Hilal dış ses) Duydun mu? -(Çocuk Şirin dış ses) Evet!
Ablana söylemeyeceksin, anladın mı?
-Anladın mı dedim sana? -Anladım.
Ne yapıyorsun sen? Kendine gel!
Seni öldürürüm! Beni duydun mu? Seni öldürürüm!
Kardeşimden uzak duracaksın! Ahmet!
-(Banu) Ahmet, buraya gel! -(Ahmet) Buyurun efendim.
Al bunu, al! Sakın bırakma!
Benim kardeşime bağırmak neymiş hepsini ödeteceğim! Git şimdi!
Bir tanem geçti. Korkma tamam mı?
Merak etme, geçti.
Kimsenin sana zarar vermesine izin verme, tamam mı?
Bak, ben bugün varım yarın yokum. Her zaman kendini koru.
Sen benim bir tanemsin.
Senin saçına zarar gelse tüm dünyayı yakarım ben.
(Geçiş sesi)
-Şirin, iyi misin? Bir şey mi oldu sana? -İyiyim, iyiyim. Hiçbir şey yok.
-Bir şey mi oldu? -Bana hiçbir şey olmadı.
Sen de iyi olacaksın.
Yarına hiçbir şeyin kalmayacak, tamam mı?
(Şirin) Yarına hiçbir şeyin kalmayacak.
Hadi sen dinlen.
Tamam mı?
Yarına hiçbir şeyin kalmayacak.
(Müzik...)
(...)
Allah'ım ben ne yapıyorum?
(Müzik)
(Kapı vuruluyor)
Gel.
Ben öyle bir şey söylemedim.
Ben o konu hakkında annenle ilgili hiçbir şey söylemedim.
Tamam, anlat. Yani devam et.
Babanın yaptığı son işte...
...yani hapse girmesine sebep olan işte...
...polisten kaçarken surların oraya bir kese bırakmış.
Geri döner alırım diye ama işte kısmet olmamış.
Ben içerinden çıkarken...
...bana yemin ettirdi.
Kur’an'a el bastırdı.
Dedi ki o keseyi alacaksın.
Çocuğumu ve karımı bulacaksın.
O keseyi onlara vereceksin.
Ben yıllardır sizi arıyorum Ferhat.
Bulabilene aşk olsun.
O zaman zarfında bir iş, bir iş daha.
O bir kese oldu sana bir çuval.
Burada gördüğün görmediğin neyim varsa bana ait olan ne varsa...
Benim hiçbir şeyim yok Ferhat.
Bunların hepsi senin.
Hiçbirini istemiyorum. Hepsi senin olsun.
Ben annemi kurtardım, ona kavuşacağım.
Hiç kimsenin bizi bulmayacağı bir yerde yaşayacağız.
Tabii o da istiyorsa.
Olmaz.
Ne demek olmaz?
Sen öldün Ferhat.
Bu adamlar gözlerini kırpmadan sana dört kurşun sıktılar.
Zaten annenin peşindeler.
(Cemal) Senin yaşadığını bilseler bırakırlar mı?
(Cemal) Senin de peşine düşerler.
Bak, bu insanlar, senin, annenin, babanın hayatını mahvettiler.
(Cemal) Dönüp arkalarına bakmadılar bile.
Yalnız Hüsrev mi?
Banu?
(Cemal) Onun hiç mi suçu yok?
(Cemal) Sen anneni nerede buldun? Hüsrev'in evinde.
Yılmaz abini karısının yıllarca Hüsrev'in evinde...
...tutsak olduğunu bildiği hâlde hiçbir şey yapmadı.
Başından beri biliyordu.
Bak seni göndereyim buradan.
Anneni de al. Yurt dışında bir yere göndereyim seni, kimsenin bilmediği bir yere.
Ama benim Yılmaz abiye can borcum var.
Onun ölmesine sebep olanlardan bunun hesabını soracağım.
Onların hepsinin son nefeslerini verdiklerini göreceğim.
Bir insan ölürse çok insan ölür.
Ne?
Annemin sözü, anneme sözüm.
Öldürmek yok.
Tamam, peki sen söyle, ne yapalım?
Sahip oldukları gücü ellerinden alırsak korkacak hiçbir şey kalmaz.
Pekâlâ, öyle olsun.
Uzun yolu seçiyorsun yani?
Tamam. Bak bu çok meşakkatli bir yol.
Çok çalışman lazım. Onların bildiği her şeyi sen de bileceksin.
(Cemal) Öğreneceksin.
Ben Banu Karalı'nın karşısına dersimi çalışıp çıktım.
(Cemal) Sen de çalışacaksın.
(Cemal) Sabırsa sabır.
Banu Karalı, adamın kafasını karıştırır.
Ne zaman başlıyordu bu dersler?
(Klasik müzik...)
(...)
(Klasik müzik...)
(...)
(Klasik müzik...)
(...)
(Klasik müzik...)
(...)
(Klasik müzik...)
(...)
(Klasik müzik...)
(...)
Satıyorum, sat, sat...
...sattım!
(Klasik müzik...)
(...)
Oo Banu, sonunda.
Ne illet hastalıkmış bu böyle, gelmiş geçmiş olsun.
Teşekkür ederim Hüsrev abi, geçti.
Ee, neler oldu ben yokken?
Ne olsun, işte biz de sen yokken bir beş milyon dolarcık kaptık.
Nereden çıktı o?
-Merhaba. -(Hüsrev) Merhaba.
(Hüsrev) Şirin kızım sağ olsun, Mavi Rüya'yı aldı.
Ufak bir değişiklikle legal hâle getirdi.
Ben sadece taşı değiştirdim, gerisini Hüsrev abi yaptı.
Sen ne dediğinin farkında mısın?
Ben seni bu işlerin dışında tutmaya çalışırken...
...sen neye bulaştığının farkında mısın? En ufak bir fikrin var mı acaba?
Böyle saçma bir tepki vereceğini biliyordum.
Kasaya beş milyon dolar girdi işte, daha ne istiyorsun?
Senin bilmediğin kuralları var bu işin.
Ben bilmiyor muyum o taşı kesmeyi, bilmiyor muydum? Şirin, eve git.
-Niye bu kadar sinirleniyorsun? -Şirin, sus ve eve git!
(Gerilim müziği)
Hadi o daha çocuk, sen nasıl böyle bir şeyi kabul edersin?
-Bu kadar abartma, alt tarafı ticaret. -Biz kiminle iş yapıyoruz Hüsrev Bey?
Bizim uluslararası bağlantılarımız kimler?
O taşı bizim değiştirdiğimizi öğrenirlerse ne olur acaba?
Bana cevap verebilir misin?
Banu, kardeşine bağırdın, anlarım. Ama karşındaki Şirin değil.
Sadık da değil. Sizin evde hizmetçi Nermin var ya, o hiç değil.
Benimle konuşurken ses tonuna dikkat et yoksa--
Yoksa ne?
(Gerilim müziği)
(Cemal) Ne oldu?
Çabuk sıkıldın derslerden.
Yo, ondan değil.
Anneni merak ediyorsun.
-Benim bir mahalleye, eve gitmem lazım. -(Cemal) Ferhat, o evi yaktırma bana.
Ben ne diyorum kardeşim, sen beni dinlemiyor musun?
(Cemal) Sen oyun zannediyorsun ama değil.
O adamlar seni evde beklemiyor mu, ben seni nasıl bırakayım eve?
Bir şey demeyecek misin?
Ne diyeyim, diyecek bir şey bıraktın mı?
(Gerilim müziği)
Ulan ben bu işi yaparken sen altında bezle dolaşıyordun be!
Vay arkadaş!
Biz bunu alttan aldıkça bu şımardı, tepemize çıktı be!
Evladım, senin ananı, babanı, abini öldürmediler mi?
Bir gecede kimsesiz koymadılar mı seni?
Kim vardı o zaman yanında? Kim korudu seni (***)?
Bizim işin en pis yanı ne biliyor musun?
Bu işi yapanlar kendilerini ölümsüz sanmaya başlarlar.
Ama o taşların laneti vardır.
O taşlar, kralların taçlarını süslemişler. Laneti var.
Bir gün bir bakarsın, kafana sıkıvermişler.
O zaman görürsün ölümlü müsün, ölümsüz müsün.
Bu şimdi sanıyor ki ben tekim.
Karalıların içinde bir tek ben varım sanıyor.
Göstereceğim ben sana tek misin.
Ölümsüz müsün, ölümlü müsün göstereceğim ben sana.
Baba, sen ciddi misin?
(Gerilim müziği)
Ciddi miyim?
Ciddiyim tabii. Bizim derdimiz nedir?
Elimizde bir tane Karalı olsun, değil mi?
Yakında olacak.
Ondan sonra Banu Karalı kimin umurunda?
(Gerilim müziği)
(Televizyondan sesler geliyor)
-Lakin bunu senin yanına bırakmayacağım. -Ne yapabilirsin?
Burada bütün kararları ben veririm.
Yanlış kararlar verdin Müdür Efendi, yanlış kararlar!
Bu hapishaneyi senin başına yıkarım!
-(Erkek) Abi. -Söyle Orçun.
Ferhat odasında yok.
-Ne demek yok? -Yok abi.
(Müzik)
Tamam be, gel. Ama gözümün önünde olacaksın.
(Müzik)
-Tamam Sadık, birazdan çıkacağız. -(Sadık) Onun için gelmedim.
Ağır bir misafirimiz var. Soroush Behruzari geldi.
İçeri alsana adamı, bekletiyor musun?
Hop! Daha tamam demedik.
(Telefon çalıyor)
-Nedir durum? -Hazırız abi.
Gerçi bizim çocuklar hazırlıklı ama sen yine de şunu al yanına.
İnat bu çocuk, vallahi inat.
(Müzik...)
(...)
(Müzik...)
(...)
Bekle.
Ne o?
-Söylesene kardeşim, o ne? -Halamdan gelmiş.
Senin halan yok ki.
Salim babam. İyilermiş, annem de.
Oh.
Bari açık adres yazsalardı da gidip alsaydık.
O da olacak. O günler de gelecek.
İyilermiş ya, şimdilik yeter.
Oh. Ee, nerede kalmıştık?
Hah şöyle. Gidelim.
(Soroush) İsmimin anlamını biliyor musunuz Banu Hanım?
Hayır Soroush Bey.
(Soroush alaycı güldü)
(Soroush) Farsçada haberci demektir Soroush.
(Soroush) Yani elçi demek.
(Soroush) Hani buna dair bir söz de var, elçiye zeval olmaz diye.
Doğrudur. Sizi dinliyorum.
Geçen hafta Zürih'teydim.
Başkanımız bilhassa beni görmek istemiş.
Ve git Banu Hanım'la konuş dedi.
(Soroush) Son zamanlarda çok sık hata yapmaya başladınız Banu Hanım.
(Soroush) Bu da bizi çok endişelendiriyor.
Sarı Soner'in öldürülmesi, Her Klause'nin taşlarının çalınması.
Parasını ödemişsiniz, tamam ama bu bizim için fark etmez.
Güvenimizi çok sarstınız.
Bir de bir müşterimizin teklifini reddetmişsiniz.
Cemal Bey, hatırladınız mı?
(Soroush) Bir de şu Mavi Rüya meselesi var.
(Soroush) Bizim her şeyden haberimiz olur.
Bunu bile bile neden hata yaptınız Banu Hanım?
(Soroush) Üstelik arka arkaya hatalar.
Güvenimizi çok sarstınız.
Başkanımız da bunu bilmenizi istiyor.
(Soroush) Şimdi size soruyorum.
Organizasyonumuzun bir parçası olarak kalmak istiyor musunuz?
Evet.
Güzel kız kardeşinizin ve sizin hayatta kalmanız gerekli.
(Soroush) Sizinle yeniden iş yapmaya devam etmek istiyoruz.
Tabii bazı şeyleri düzeltmek için size fırsatlar sunacağız.
Bana sorarsanız...
...Cemal Bey'in teklifini yeniden gözden geçirin derim.
Gerisini yavaş yavaş halledersiniz.
Rahatsız olmayın. Çıkışı biliyorum.
Hemen eve git. Bir süre Şirin'in gölgesi olacaksın.
-Sen? -Beni unut, en önemlisi Şirin.
Tamam.
(Gerilim müziği)
Gece gece ne yaşattın bize?
Kusura bakma abi ama ne yapayım, aklım kaldı.
Salim babam, annem, onları tehlikeye attım diye.
Ama şimdi daha iyiyim. En azından yüzlerini görene kadar.
Haklısın tabii. İnsanın aklı kalmaz mı kardeşim?
(Cemal) Hadi gel, bir çay demleyeyim de kemiklerimiz ısınsın.
(Telefon çalıyor)
-Efendim. -(Banu ses) Cemal Bey.
-Kim arıyor? -(Banu ses) Banu Karalı.
Banu Hanım.
Ben teklifinizi tekrar düşündüm ve--
Banu Hanım, ben Milano'dayım. Vallahi dondurması güzel dediler geldik.
Bu konuyu ortağımla konuşsanız?
-Siz döndüğünüzde kon-- -Ben ne zaman dönerim bilmiyorum ki.
Dönene kadar da kuş kafesten kaçsın istemem.
Tamam. Yarın gelsin ortağınız.
Oho, ben kuş diyorum, kafes diyorum, siz yarın diyorsunuz.
Peki, bugün gelsin.
Tamam, ben şimdi onu arayayım, müsaitse gelsin.
İki saat daha buradayım Cemal Bey.
Ofisten dışarı adımımı attığım anda bu konuyu ebediyen kapatırım.
-Haberiniz olsun. -Tamam, siz yanlış anladınız.
İki saat olmadan gelecek, merak etmeyin.
(Gerilim müziği)
(Televizyondan sesler geliyor)
Ferhat.
Başlıyoruz.
(Klasik müzik)
Sen çıkabilirsin Asaf. Ama kapıyı kilitleme, misafirim gelecek.
-Peki, iyi geceler Banu Hanım. -İyi geceler.
(Klasik müzik...)
(...)
İlgilenir misiniz?
-Fransız işi. -Öyle.
1855 Fransa yapımı.
İşçilik kusursuz.
Sekiz yılda yapılmış. Sonra da Dolmabahçe'ye hediye edilmiş.
Oradan da sizin koleksiyonunuza.
-Banu Karalı. -Ferhat.
(Ferhat) Fransız işi.
(Klasik müzik)
Öyle.
1855 Fransa yapımı.
(Ferhat) İşçilik kusursuz.
(Klasik müzik...)
(...)
Tekrar merhaba.
Banu.
(Klasik müzik)
Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Ayrıntılı Altyazı Çevirmenleri: Ayhan Özgören - Belgin Yılmaz...
...Bülent Temür - Çağıl Doğan - Çağrı Doğan
Son Kontrol: Ela Korgan
Teknik Yapım: Yeni Gökdelen Tercüme
(Jenerik müziği...)
(...)